Buitenverlichting verwijst naar het buitenverlichtingssysteem anders dan wegverlichting, voornamelijk gebruikt om te voldoen aan de visuele behoeften van nachtelijke activiteiten en heeft ook decoratieve functies, met betrekking tot scenario's zoals industrieel transport, sportlocaties en architecturale landschappen. Volgens de “Standard for Architectural Lighting Design” GB/T 50034-2024 omvat het toepassingsgebied pleinen, activiteitenlocaties en nevengebieden van gebouwen en moet het worden ontworpen in combinatie met veiligheids- en esthetische vereisten. Op industriële locaties ligt de nadruk op het regelen van de verlichtingssterkte van het werkoppervlak, terwijl op sportlocaties de lay-out van lichtbronnen wordt gedifferentieerd op basis van de kenmerken van de sportactiviteiten. Tennisbanen maken bijvoorbeeld gebruik van hoge metaalhalogeenlampen om flikkeren te verminderen en architecturale landschapsverlichting bereikt decoratieve effecten door middel van schijnwerpers, wall-washing lampen, enz.

De ontwerpspecificatie vereist het gebruik van een TN-S voedingssysteem, het controleren van spanningsafwijking en aardingsweerstand en het optimaliseren van de verlichtingssterkteverdeling door berekening van de optische flux en punt-tot-punt aanpassing. De selectie van verlichtingsarmaturen moet voldoen aan het beschermingsniveau en de optische normen. Zo worden LED onderwaterlampen gebruikt voor fonteinverlichting en is de hoogte van gazonlampen beperkt tot 0,6 tot 1 meter. De internationale norm ISO/CIE 8995-3:2018 bepaalt de parameters voor de veiligheid van de verlichting voor locaties waar buiten wordt gewerkt, zoals havens en industriële zones, waarbij de nadruk ligt op het evenwicht tussen zichtbaarheid en comfort. In termen van energiebesparing moet prioriteit worden gegeven aan de toepassing van foto-elektrische besturing en zonne-energietechnologieën, en lichtvervuiling moet worden verminderd door optimalisatie van de lichtverdeling.

Buitenverlichting kan grofweg worden onderverdeeld in drie categorieën.

Verlichting van industriële en transportterreinen omvat de verlichting van dokken, treinstations, goederenemplacementen, laad- en losstations, luchthavens, opslagterreinen, openbare werken en bouwterreinen, enz. om 's nachts veilig en effectief te kunnen werken.

Industriële en transportlocaties waarvoor verlichtingsapparatuur moet worden geïnstalleerd, kunnen worden ingedeeld in twee typen wat betreft lichtdistributie:

Eén type is de locatie die een goede horizontale (oppervlakte) verlichting vereist. Hier worden voornamelijk kroonluchters met betere verlichtingsfuncties geïnstalleerd. Het installatieprincipe van het verlichtingsapparaat in een ruimte met een goede horizontale (oppervlakte-) verlichtingssterkte is vereist.

Een ander type is de locatie die een relatief hoge verticale (oppervlakte) verlichtingssterkte vereist. Schijnwerpers (zie verlichtingsarmaturen) kunnen worden geïnstalleerd op kolommen met een grote tussenruimte of op hoge torens. Het installatieprincipe vereist het installatieprincipe van het terreinverlichtingsapparaat voor verticale (oppervlakte) verlichtingssterkte.

Sportveldverlichting verwijst voornamelijk naar de verlichting van verschillende sportvelden, zoals voetbalvelden, tennisbanen, schietbanen, golfbanen, enz. Bij het kiezen van verlichtingsapparatuur moet een specifieke analyse van de visuele vereisten voor verschillende bewegingen worden uitgevoerd. Op een schietbaan bijvoorbeeld is de vereiste verlichtingssterkte voor het schietdoel zeer hoog. Tegelijkertijd moet er om veiligheidsredenen zachte algemene verlichting zijn tussen de lanceerplaats en het doel. Op grote sportvelden is de afstand tussen het publiek en de atleten relatief groot en is een hogere verlichtingssterkte vereist. Hoewel er niet veel toeschouwers op de tennisbaan zijn, is vanwege de hoge bewegingssnelheid van de tennisballen tijdens het spel ook een hoge verlichtingssterkte vereist. Bovendien mag de gekozen verlichtingsapparatuur geen storend stroboscopisch effect produceren. Stadions omringd door tribunes gebruiken meestal de methode om verlichtingsapparatuur op vier hoge torens te installeren. Deze methode kan verblinding voorkomen, maar is relatief duur. Kleinere stadions gebruiken over het algemeen goedkopere zijlichten en acht vuurtorens van elk 12 tot 20 meter hoog kunnen langs beide zijden van het veld worden geïnstalleerd. Metaalhalidelampen worden aanbevolen als de verlichtingsbronnen voor sportlocaties.

Buitenverlichting voor andere gebouwen omvat benzinestations, verkoopruimtes, reclameborden, verlichting van kantoorgebouwen en buitenverlichting voor fabrieksgebouwen (zie Nachtverlichting voor gebouwen).

Het buitenstraatverlichtingssysteem is geschikt voor de buitenstraatverlichting van algemene steden, campussen, woongemeenschappen en grote fabrieks- en mijnproductie- en woongebieden.